Dekompresyon (Vurgun) Hastalığı
Dekompresyon hastalığı (vurgun), dalış gibi çevre basıncının hızla düştüğü durumlarda kandaki ve dokulardaki çözünmüş azotun kabarcık oluşturmasıyla ortaya çıkan, eklem ağrısından felce kadar değişen belirtileri olan acil bir durumdur. Şüphe halinde %100 oksijen verilir ve…

Özet
Dekompresyon hastalığı, halk arasındaki adıyla vurgun, ortam basıncı hızla düştüğünde vücut dokularında çözünmüş olan azot gazının kabarcıklar hâline gelmesiyle ortaya çıkar. En sık dalgıçlarda, dalıştan sonra yüzeye çok hızlı çıkıldığında ya da dalış sınırları aşıldığında görülür. Aynı durum basınçlı hava altında çalışan tünel ve keson işçilerinde, basınçsız ya da basıncı düşen uçaklarla yapılan yüksek irtifa uçuşlarında ve dalış sonrası kısa süre içinde uçağa binenlerde de görülebilir.
Belirtiler hafif (eklem ağrısı, deri kaşıntısı, yorgunluk) olabileceği gibi ağır da olabilir: bacaklarda güçsüzlük ve uyuşma, denge bozukluğu, görme sorunları, nefes darlığı, bilinç bozukluğu ve nadiren felç ya da dolaşım çöküşü. Vurgun şüphesi, dalış sonrası ortaya çıkan her yeni belirti için akla gelmelidir ve acil bir durumdur. İlk yardım %100 oksijen solutmak ve 112 aranarak basınç odası bulunan bir merkeze en kısa sürede ulaşmaktır. Erken tedavi edilen hastaların çoğu iyileşir.
Hakkında
Dekompresyon Hastalığı Nedir?
Soluduğumuz havanın yaklaşık yüzde 78’i azottur ve normal basınçta vücuda zarar vermez. Su altında basınç arttıkça, soluduğumuz azot daha fazla miktarda kana ve dokulara çözünür; yağ dokusu suya göre daha fazla azot tutar. Dalıştan yüzeye çıkarken basınç düşer ve bu fazla azotun yavaş yavaş akciğerlerden atılması gerekir. Çıkış çok hızlı olursa ya da dalış sınırları aşılırsa azot dokularda ve damar içinde kabarcıklar oluşturur. Bu kabarcıklar damarları tıkar, dokulara baskı yapar ve iltihabi yanıtı başlatır. Bu nedenle tablo eklemlerden sinir sistemine kadar çok farklı belirtiler verebilir.
Güncel tıp dilinde dekompresyon hastalığı ile arteriyel gaz embolisi (kabarcıkların akciğerden atardamara geçerek beyin gibi organlara gitmesi) birlikte "dekompresyon yaralanması" olarak ele alınır. İkisinin ilk yardımı ve tedavisi aynıdır.
Dekompresyon Hastalığı Tipleri
Tip I (Deri ve Kas-İskelet)
Deride kaşıntı, kızarıklık ya da mermer görünümlü morumsu lekeler, büyük eklemlerde (omuz, dirsek, diz, kalça) derinde hissedilen ağrı bu tipte görülür. Tip I bazen "hafif" diye adlandırılır, ancak ilk bulgu olabileceği ve sinir sistemi bulgularına ilerleyebileceği için ihmal edilmemelidir.
Tip II (Sinir Sistemi, Akciğer, İç Kulak ve Dolaşım)
Daha ağır tiptir. Omuriliğin tutulması bacaklarda güçsüzlük, uyuşma, idrar yapamama ya da tutamama yapar. Beynin tutulması baş ağrısı, görme bozukluğu, konuşma güçlüğü, denge kaybı, konfüzyon ve nöbete yol açabilir. Akciğer tutulumunda ("chokes") yanıcı göğüs ağrısı, öksürük ve nefes darlığı olur. İç kulak tutulumunda baş dönmesi, kulak çınlaması ve işitme kaybı görülür. Nadiren dolaşım çöküşü gelişebilir.
Kimlerde Görülür?
En sık kendi tüplü (skuba) ya da yüzeyden hava verilen dalış yapanlarda görülür. Bunun dışında basınçlı çalışma ortamlarında (keson, tünel inşaatı), yüksek irtifada basınçsız uçan pilotlarda ya da uzay çalışmalarında görülebilir. Dalış yapan herkes vurgun geçirmez; vurgun, dalış kurallarına uygun dalışlarda da nadir olarak görülebilir.
İlk Yardım ve Tedavi
İlk Yardım
- Vurgun şüphesinde hemen 112 aranır ve dalış sonrası olduğu söylenir.
- Kişi sırtüstü ya da yan yatırılır, sakin tutulur ve ısıtılır.
- Mümkün olan en yüksek oranda %100 oksijen, tercihen depolu torbalı maskeyle ve kesintisiz verilir. Oksijen basınç odasına ulaşana kadar sürdürülür.
- Bilinci açık ve bulantısı yoksa küçük yudumlarla su ya da izotonik içecek verilebilir.
- Kişi tekrar suya sokulmaz ("su altı rekompresyonu" olarak bilinen bu yöntem çok tehlikelidir ve ölümlere yol açmıştır).
- Aspirin, kortizon ya da başka ilaç doktora danışmadan verilmez.
- Belirtiler geçse bile hasta mutlaka değerlendirilmelidir.
Basınç Odasında Rekompresyon Tedavisi
Vurgunun asıl tedavisi rekompresyondur. Hasta, basıncı artırılabilen özel bir odaya (hiperbarik oda) alınır. Burada önce basınç artırılarak kabarcıklar küçültülür, ardından maskeyle yüksek oranda oksijen solutulur ve basınç yavaşça normale indirilir. Standart programlar genellikle 4-6 saat sürer. Belirtiler tam düzelmezse hekim ek seanslar planlar. Tedavi ne kadar erken başlarsa iyileşme olasılığı o kadar yüksektir; bununla birlikte geç başvuran hastalarda da hekim tedavinin yararlı olabileceğini değerlendirebilir.
Destek Tedavileri
Hastaya damar yolundan sıvı verilebilir, ağrı ve bulantı için ilaç uygulanabilir. Sinir sistemi tutulumu sonrası kalıcı güçsüzlük ya da denge sorunu varsa fizik tedavi ve rehabilitasyon gerekebilir. Dalışa dönüş, dalış hekiminin muayenesinden sonra mümkündür.
Nedenleri
Vurgunun temel nedeni, çıkış sırasında basıncın vücudun azotu atabileceğinden daha hızlı düşmesidir. Bu durum özellikle şu koşullarda gelişir:
Dalış Profiline Bağlı Nedenler
- Dalış derinliği ve dipte kalma süresinin dalış tablosunda ya da dalış bilgisayarında belirtilen sınırları aşması
- Çok hızlı yüzeye çıkış, güvenlik durağı yapılmaması
- Aynı gün içinde tekrarlayan dalışlar, yüzey aralıklarının kısa tutulması
- Derin dalıştan sonra yeniden daha derine inilen "testere dişi" profiller
Dalış Sonrası İrtifa Değişimi
Dalıştan kısa süre sonra uçağa binmek, dağ yolculuğu yapmak ya da yüksek bir geçide çıkmak çevre basıncını düşürür ve vücutta kalmış azotun kabarcık oluşturmasına yol açabilir. Uçak kabini basınçlandırılsa bile deniz seviyesine göre daha düşük basınçta tutulur. Bu nedenle dalıştan sonra uçuş için bekleme süresi uygulanır.
Basınçlı Ortamda Çalışma
Tünel inşaatı, köprü temeli ve baraj çalışmalarında basınçlı hava altında çalışan işçiler, kasalardan çıkarken yeterince yavaş dekompresyon yapmazlarsa vurgun geçirebilir. Hastalık tarihte ilk kez bu işçilerde tanımlanmıştır.
Yardımcı Etkenler
Susuzluk (dehidrasyon), dalış öncesi alkol, soğuk su, dalış sırasında ve hemen sonrasında yoğun efor ve ağır kaldırma, aşırı yorgunluk riski artırır. Bu etkenler tek başına vurguna yol açmaz ama sınıra yakın dalışlarda riski yükseltir.
Belirtileri
Belirtiler çoğu zaman dalıştan sonraki ilk saatlerde başlar: yaklaşık yarısı ilk bir saat içinde, büyük bölümü ilk 6 saat içinde ortaya çıkar. Bazı kişilerde belirtiler 24 saate kadar, uçuş sonrasında ise daha da geç görülebilir. Belirtiler birden fazla sistemi aynı anda tutabilir.
Sık Görülen Belirtiler
- Olağan dışı yorgunluk, halsizlik, baş ağrısı
- Omuz, dirsek, diz ve kalça gibi büyük eklemlerde, derinden gelen ağrı
- Deride kaşıntı, kızarıklık ya da mermer gibi benekli görünüm
- Bulantı, bazen karın ağrısı
Sinir Sistemi Belirtileri
- Kol ve bacaklarda uyuşma, karıncalanma, güçsüzlük, yürüme güçlüğü
- Baş dönmesi, denge kaybı, kulak çınlaması, işitme azalması
- Görme bozukluğu, konuşma güçlüğü, zihin bulanıklığı
- İdrar yapamama ya da tutamama, bel ağrısı
- Kasılma, nöbet ya da bilinç kaybı
Solunum ve Dolaşım Belirtileri
- Yanıcı göğüs ağrısı, kuru öksürük, hızlı nefes alma, nefes darlığı
- Çarpıntı, soluk ve soğuk cilt, baygınlık hissi
Ne Zaman Acile Başvurulmalı?
Dalış, yüksek irtifa uçuşu ya da basınçlı ortamda çalışma sonrası ortaya çıkan her yeni belirti, hafif görünse bile vurgun olabilir. Hemen %100 oksijen başlanmalı ve 112 aranmalıdır. Özellikle uyuşma, güçsüzlük, denge ya da görme bozukluğu, nefes darlığı, göğüs ağrısı, bilinç değişikliği ve idrar yapamama acil durum işaretleridir. Belirtilerin kendiliğinden geçmesi tedaviyi ertelemek için neden olamaz.
Tanı ve Teşhis Yöntemleri
Vurgun tanısı, öncelikle dalış öyküsü (derinlik, süre, çıkış hızı, tekrarlı dalış, dalış sonrası uçuş) ve belirtilere dayanır. Belirtilerin dalıştan sonra başlaması ve sinir sistemi ya da eklem bulgularının bulunması tanıyı güçlü şekilde destekler. Bu nedenle hekim dalış öyküsünü ayrıntılı sorar.
Muayene
Dalış hekimi ya da acil hekimi nörolojik muayene yapar: bilinç, konuşma, görme, kas gücü, duyu, denge ve refleksler değerlendirilir. Deri bulguları (mermer görünümü), akciğer sesleri ve eklem hassasiyeti kontrol edilir. Muayene sırasında hasta çoğu kez oksijen almaya devam eder.
Tetkikler
Vurgunun tanısını koyduran kesin bir kan testi ya da görüntüleme yöntemi yoktur. Kan tetkikleri, akciğer filmi, BT ya da MR benzer belirti veren diğer hastalıkları (kafa travması, inme, akciğer hastalığı, pnömotoraks) dışlamak için gerektiğinde yapılır. Normal çıkmaları vurguyu ortadan kaldırmaz ve tedavi bu tetkikler için geciktirilmemelidir.
Tedaviye Yanıt
Basınç odasında belirtilerin düzelmesi tanıyı destekleyen önemli bir ipucudur. Şüphe halinde hekimler genellikle tanıyı beklemeden tedaviye başlar.
Risk Faktörleri
Dalışla İlgili Risk Faktörleri
- Uzun ve derin dalışlar, dalış sınırlarının aşılması
- Hızlı yükseliş, güvenlik durağı yapmamak
- Aynı gün tekrarlayan dalışlar ve çok günlük dalış serileri
- Dalıştan sonra kısa sürede uçağa binmek ya da yüksek bir yere çıkmak
Kişisel Risk Faktörleri
- Açık foramen ovale (kalpte kapanmamış küçük delik): Kabarcıkların venlerden doğrudan atardamara geçerek sinir sistemi vurgununa yol açmasını kolaylaştırır. Sık vurgun ya da sinir sistemi bulgusu olan dalgıçlarda hekim araştırabilir.
- Susuzluk: Dolaşım ve azot atılımı bozulur.
- Yorgunluk, aşırı kilo, ileri yaş ve düşük fiziksel uygunluk: Azotun atılımını ve dolaşımı olumsuz etkileyebilir.
- Kalp, akciğer ve dolaşım hastalıkları: Dalış öncesi dalış hekimi onayı gerekir.
- Önceden geçirilmiş vurgun: Tekrar riski bir miktar daha yüksektir.
Çevresel ve Davranışsal Risk Faktörleri
Soğuk su, dalış sırasında ve hemen sonrasında yoğun efor, dalış öncesi alkol ve dalış günü sıcak banyo ya da sauna riski artırabilir. Sigara ve alkolün doğrudan etkisi kesin olarak gösterilmemiş olsa da genel dolaşım ve solunum sağlığı için dalıştan önce uzak durulması önerilir.
Komplikasyonları
Vurgun hastalarının çoğu, özellikle erken tedavi edildiğinde, tam ya da belirgin şekilde iyileşir. Ancak tedavi gecikirse ya da hastalık ağır tipteyse aşağıdaki sorunlar kalıcı olabilir.
Sinir Sistemi Hasarı
Omurilik tutulumunda bacaklarda kalıcı güçsüzlük, uyuşma, yürüme güçlüğü ve idrar ya da gaita kontrolü kaybı (felç) kalabilir. Beyin tutulumunda görme, denge, konuşma, bellek ve dikkat sorunları gelişebilir.
İç Kulak Hasarı
Baş dönmesi, kulak çınlaması ve işitme kaybı kalıcı olabilir. Bu belirtiler de acil basınç odası değerlendirmesi gerektirir.
Akciğer ve Dolaşım Komplikasyonları
Ağır olgularda solunum yetmezliği, şok ve dolaşım çökmesi gelişebilir. Çok ağır ve tedavi edilmeyen olgularda ölüm görülebilir.
Kemik Hasarı (Uzun Dönem)
Tekrarlayan ya da tedavi edilmemiş vurgun sonrasında yıllar içinde büyük eklem uçlarında kemik dokusu hasarı (disbarik osteonekroz) gelişebilir. Kalça ve omuz eklemi en sık etkilenen bölgelerdir.
Kronik Ağrı ve Psikolojik Etki
Kalıcı sinir hasarı olan kişilerde ağrı, uyku sorunu, kaygı ve moral bozukluğu görülebilir. Fizik tedavi ve gerektiğinde psikolojik destek yardımcı olur.
Dalış sonrası yeni ortaya çıkan her belirti, nefes darlığı, bilinç değişikliği, güçsüzlük ya da idrar yapamama durumunda vakit kaybetmeden 112 aranmalıdır.
Nasıl Önlenir
Vurgunu önlemenin temeli, dalış sınırlarına ve güvenli çıkış kurallarına uymaktır. Kurallara tam uyulsa bile risk sıfır değildir.
Dalış Öncesinde
- Dalışa başlamadan önce dalış hekimi muayenesinden geçin; kalp, akciğer ve kulak sağlığınız değerlendirilsin.
- Dalış öncesi gün alkolden uzak durun, iyi uyuyun, bol su için ve aşırı yorgunluktan kaçının.
- Dalışı planlarken tabloyu ya da dalış bilgisayarını kullanın ve dalış arkadaşınızla (buddy) birlikte dalın.
Dalış Sırasında
- Dalış tablosu ya da bilgisayarının belirttiği derinlik ve süre sınırlarını aşmayın.
- Yavaş çıkın (genellikle saniyede yaklaşık 9-10 metreyi geçmeyen hızla) ve yüzeye çıkmadan önce yaklaşık 5 metrede 3-5 dakikalık güvenlik durağı yapın.
- Tekrarlı dalışlarda daha sığ dalışlarla başlayın, derinliği giderek azaltın ve yüzey aralıklarını uzun tutun.
- Soğuk suda ya da akıntıda yoğun efordan kaçının.
Dalış Sonrasında
- Bol su için, ağır egzersizden ve çok sıcak duştan kaçının.
- Dalıştan sonra uçuş için bekleyin: tek ve basit bir dalıştan sonra en az 12 saat, tekrarlı ya da birkaç gün üst üste yapılan dalışlardan sonra en az 18 saat, dekompresyon duraklı dalışlardan sonra daha uzun süre. Kesin süre için dalış hekimine ya da eğitmene danışın.
- Belirtilerden birini fark ederseniz saklamayın, hemen oksijen alın ve 112 arayın.
Yaygın Yanlışlar
Dalış sırasında vurgun geçiren dalgıcın "tekrar aynı derinliğe inerek" iyileşeceği düşüncesi yanlış ve çok tehlikelidir. "Dalgıçların çoğu vurgun yer", "serbest dalgıçlar (tüpsüz) vurgun olmaz" gibi sözler de doğru değildir: Tüpsüz dalışta nadir görülür, ancak art arda ve derin yapılan dalışlarda risk vardır.
Tedavi Seçenekleri
İlgili tedaviler
Sık Sorulan Sorular
Dekompresyon hastalığı yalnızca dalgıçlarda mı görülür?
Hayır. Dalgıçlarda en sık görülür, ancak basınçlı hava altında çalışan tünel ve keson işçilerinde ve basınçsız ya da basıncı düşen uçaklarla yüksek irtifada uçan kişilerde de görülebilir. Dalış sonrasında kısa süre içinde uçağa binmek de riski artırır.
Vurgun belirtileri dalıştan ne kadar sonra başlar?
Belirtiler çoğunlukla dalıştan sonraki ilk saatlerde başlar, büyük bölümü 6 saat içinde ortaya çıkar. Bazı kişilerde belirtiler 24 saate kadar, uçuş sonrasında ise daha da geç görülebilir. Belirti geç çıksa da dalış öyküsü varsa acil değerlendirme gerekir.
Vurgun ölüme neden olabilir mi?
Nadiren de olsa evet. Ağır tipte, özellikle akciğer, beyin ya da dolaşımın tutulduğu olgularda yaşamı tehdit eden tablolar gelişebilir. Erken oksijen ve basınç odası tedavisi bu riski büyük ölçüde azaltır.
Vurgun şüphesinde ilk yardım nasıl yapılır?
Kişi sırtüstü ya da yan yatırılır, mümkün olan en yüksek oranda %100 oksijen solutulur ve 112 aranarak basınç odası bulunan merkeze sevki sağlanır. Bilinci açık ve bulantısı yoksa küçük yudumlarla su verilebilir. Aspirin ya da başka ilaç verilmez, kişi tekrar suya sokulmaz.
Hastayı hastaneye götürmek şart mıdır?
Evet. Belirtiler azalsa ya da tamamen geçse bile vurgun şüphesi olan her kişinin bir sağlık kuruluşunda ve gerekirse basınç odası olan bir merkezde değerlendirilmesi gerekir. Kabarcıklar geçici olarak belirtisiz kalıp sonradan sorun çıkarabilir.
Vurgun evde tedavi edilebilir mi?
Hayır. Vurgunun asıl tedavisi basınç odasında rekompresyondur ve evde yapılamaz. Evde ya da olay yerinde yapılabilecek tek şey %100 oksijen vermek, hastayı sakin tutmak ve acil sevki beklemektir.
Doğru müdahale hastalığın sonuçlarını önleyebilir mi?
Evet. Oksijenin hemen başlanması ve basınç odası tedavisine erken ulaşılması iyileşme şansını belirgin şekilde artırır. Tedavi geciktikçe kalıcı hasar olasılığı yükselir, ancak geç başvuran hastalarda da tedavi yine yarar sağlayabilir.
Dekompresyon hastası ne kadar sürede iyileşir?
Çoğu hasta basınç odasındaki ilk seansta tam ya da belirgin düzelme gösterir. Belirtiler sürerse hekim günlük ek seanslar planlar. Sinir sistemi tutulumunda tam iyileşme birkaç hafta, bazen daha uzun sürebilir ve rehabilitasyon gerekebilir.
Basınç odası tedavisi kaç seans sürer?
Dekompresyon hastalığı için standart seans genellikle 4-6 saat sürer. Belirtiler kaybolmuşsa tek seans yeterli olabilir; sürüyorsa hekim günlük ek seanslar yapabilir. Seans sayısı hastaya göre değişir ve tedaviyi basınç odası hekimi planlar.
Basınç odası tedavisi güvenli midir, nasıl hissettirir?
Basınç odası tedavisi eğitimli personel gözetiminde yapılır ve genellikle güvenlidir. Basınç artarken kulaklarda dolgunluk hissedilir; yutkunmak ya da esnemek yardımcı olur. Seyrek olarak kulak ağrısı, geçici miyopi ya da çok nadiren oksijene bağlı nöbet görülebilir; ekip hastayı bu açıdan izler.
Basınç odasına hasta yakını alınır mı?
Genellikle hayır. Tedavi sırasında hastayı izleyen eğitimli bir sağlık görevlisi odanın içinde ya da dışında bulunur, hasta ile iletişim interkomla sağlanır. Yakınlar dışarıda beklerler.
Basınç odasına girmeden önce açlık durumu nasıl olmalıdır?
Genellikle özel bir açlık gerekmez; hasta aç karnına girmemelidir. Diyabet gibi bir hastalığı olanlar insülin ve ilaç kullanımını hekime bildirmelidir. Seansa girmeden önce hekimin vereceği yönergeler izlenmelidir.
Her dalgıç bu rahatsızlığı yaşar mı?
Hayır. Birçok dalgıç yıllarca dalış yapar ve hiç vurgun geçirmez. Dalış sınırlarına ve güvenli çıkış kurallarına uymak riski belirgin şekilde azaltır; ancak kişisel özellikler nedeniyle kurallara uyulsa bile nadiren vurgun görülebilir.
Dalıştan sonra uçağa ne zaman binilir?
Bekleme süresi tek bir kurala bağlı değildir. Genel öneri, tek ve basit bir dalıştan sonra en az 12 saat, tekrarlı ya da birkaç gün üst üste yapılan dalışlardan sonra en az 18 saat beklemektir; dekompresyon duraklı dalışlarda daha uzun bekleme gerekir. Kesin süre için dalış hekimine ya da eğitmenine danışılmalıdır.
Vurgun nasıl önlenir?
Dalış tablosu ya da dalış bilgisayarının sınırlarına uymak, saniyede 9-10 metreyi aşmayan yavaş çıkış yapmak, 5 metrede 3-5 dakikalık güvenlik durağı vermek, dalıştan önce ve sonra bol su içmek ve dalış öncesi alkol ve aşırı yorgunluktan kaçınmak riski azaltır. Dalıştan önce dalış hekimi muayenesi yaptırılmalıdır.
Vurgun kalıcı hasar bırakır mı?
Çoğu hasta, özellikle erken tedavi edildiğinde, tam ya da belirgin şekilde iyileşir. Tedavi gecikirse ya da sinir sistemi tutulmuşsa kalıcı güçsüzlük, uyuşma, denge ya da işitme sorunları kalabilir. Bu nedenle belirti fark edildiğinde beklememek önemlidir.
Vurgun geçirdikten sonra tekrar ne zaman dalabilirim?
Vurgun geçirdikten sonra dalışa dönmek için bir dalış hekiminin muayenesi gerekir. Hafif olgularda bile genellikle haftalarca, sinir sistemi tutulumunda ise çoğu zaman aylarca bekleme önerilir. Kesin karar hekime aittir; bu süre içinde dalıştan, ağır egzersizden ve alkolden uzak durulmalıdır.
Hastalığın psikolojik etkileri var mıdır?
Hastalığın etkileri çoğunlukla fiziksel olsa da ağır olgularda ve kalıcı sorunu olanlarda kaygı, uyku sorunu ve moral bozukluğu görülebilir. Dalış korkusu da gelişebilir. Destek ve rehabilitasyon gerektiğinde hekime ya da psikologa başvurulmalıdır.
Yaşlılarda vurgun riski daha mı yüksektir?
Yaş tek başına kesin bir risk faktörü değildir, ancak yaşla birlikte dolaşım, solunum ve kilo sorunları arttığı için risk bir miktar yükselebilir. Her yaşta dalış öncesi dalış hekimi muayenesi önerilir. Çocuk ve gençlerde de vurgun görülebilir.
Kaynaklar
- MedlinePlus (ABD Ulusal Tıp Kütüphanesi). Hyperbaric oxygen therapy
- Cleveland Clinic. Hyperbaric Oxygen Therapy: What It Is & Benefits, Side Effects
- Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi (DergiPark). Dalış Sporu ve Dalışlarda Yaşanan Sağlık Sorunlarının Önlenmesinde Hemşirenin Rolü
- Medical Journal of Mugla Sitki Kocman University (DergiPark). Hyperbaric Oxygen Treatment