Disleksi Tedavisi

Disleksi Tedavisi
Disleksi Tedavisi

 

Disleksi yazma, konuşma ve yazma zorluğu ile karakterize bir öğrenme zorluğudur. Okuryazarlık döneminde genellikle çocukluk döneminde teşhis edilir, ancak yetişkinlerde de teşhis edilebilir. Bu düzensizlik 3 derecedir: Hafif, orta ve şiddetlidir. Bu da kelime ve okumayı öğrenmeye engel olur. Genel olarak, disleksi aynı ailede görülür, erkeklerde kızlardan daha sık görülen bir rahatsızlık olarak bilinir.

Ayrıca, disleksi olan kişinin dikkat eksikliği bozukluğu ve hiperaktivite gibi diğer ilişkili koşullara sahip olması çok yaygındır. Genellikle disleksi olan bu tür zorluk hayal kırıklığı ile uğraşan gibi özellikleri vardır; ama hayal gücü ve büyük empatinin büyük bir yeri bulunur.

Normalde disleksi olanların dikkati dağılır ve kişiler harfleri değiştirir, eğer renk körlüğü varsa çocuk renkleri kırmızı, pembe ve yeşil olarak da değiştirebilir.

Çocuğun okul öncesi veya okuryazarlık döneminde olduğu durumlarda genellikle disleksi keşfedilir, çünkü aynı odada bulunan öğrencilere göre harfleri öğrenmek daha fazla zaman alır.

Bu, disleksik çocuğun zeki olmadığını, ancak öğrenme güçlüğüne sahip olduğunu göstermez. Bunun iyi bir örneği Albert Einstein'ın disleksik olmasıdır.

Geleneksel okul deneyimi, öğretmenlerin disleksi okumaya ve öğrenmeye yardımcı olmaya uygun olmadıklarında, her gün motivasyon ve özen göstermeleri durumunda iyi olmayabilir.

Disleksinin tedavisi yoktur, ancak tedavi kişinin yaşam kalitesini arttırabilir. Bu öğrenme zorluğu birçok farklı yönü olduğu ve bu nedenle tedavi, daha iyi bir okul desteği için psikolog, konuşma terapisti ve pedagog ile bir takip içerebilir, çünkü tedavide pek çok profesyonele yer vardır.

En yaygın disleksi türleri şunlardır:

  • Görsel disleksi: Sağ ve sol yanları ayırt etmede zorluklar, kelimelerin yetersiz görselleştirilmesi nedeniyle okumada hatalardan oluşur.
  • İşitsel disleksi: Sesin algılanmaması nedeniyle oluşur ve bu da konuşmada zorluklara neden olur. Karışık Disleksi: İki veya daha fazla disleksinin birleşimidir. Bununla birlikte, taşıyıcı aynı zamanda görsel ve işitsel zorluklara sahip olabilir.

    Disleksi Tedavisi Hakkında

    Aile desteği, tedavinin gelişimi ve başarısı için vazgeçilmezdir. Aile üyeleri, elde ettikleri her bir başarıyı teşvik etmeli, her zaman çok fazla sabrına sahip olmalı, okumalı ve bundan haberdar olmalıdır.

Geliştirilebilecek faaliyetlerde, çocuklara okuma ve çocuklarla okuma arasındaki fark dikkate alınmalıdır. Kitapçıları veya kütüphaneleri çocuklarınızla birlikte ziyaret etmek ve okumak için izlenimler paylaşarak birlikte okumak için uygun bir kitap seçmeniz önemlidir.

Ebeveynler okumayı kulak, göz ve kalp ile takip etmek için çocuğun yanına oturmalıdır. Okuduktan sonra, ebeveynler metnin her paragrafı hakkında sorular ve cevaplar önerebilir, çocuğa ne okuduğunu ve ne duyduğunu anlatmalarını isterler, mevcut okuma konusuyla ilgili hafıza konularını araştırırlar. Okumaya ek olarak, genel bilgi içeren ve çapraz bulmaca gibi asimilasyona yardımcı olabilecek tahta oyunları da vardır. Basit bir "ödev" değil, neşeli bir şey ile okuma ve yazma yaparlar. Okulda ideal olan, herhangi bir özel ihtiyacı olan çocukların, grubun faaliyetlerine doğal olarak dâhil olmaları, özel zorluklarını gözden kaçırmamalarıdır. İyi pedagojik anlam, duyarlılık ve öğretmen eğitimi ile görevleri her birinin olanaklarına göre dağıtabilecektir.

Sinirbilim hala disleksi oluşumunu engellemenin nasıl mümkün olabileceğini bilmemektedir. Bugün bilinen, çocuğunuzun disleksi geliştirme riskini azaltmaya yardımcı olan yollardan bahsedilebilir. İşte bazı örnekler:

  • Hamilelik sırasında, fetal gelişmeyi bozabilecek maddelerden kaçının. Alkol içmeyin, sigara ve diğer ilaçlardan kaçının. Ayrıca, çevresel toksinlere maruz kalmaktan kaçının.
  • Çocuğunuzu sigara dumanı, tarımsal veya endüstriyel kimyasallar ve kurşun içeren kirleticilere ve toksinlere maruz kalmaktan koruyun.
  • Bir dil bozukluğu olduğu için, disleksi sadece okuryazarlığın sonunda ve ilkokul yıllarında tezahür eder. Çocuk diğer becerilere rağmen beklenmedik okuma öğrenme zorlukları yaşamaya başlar.
  • Bu nedenle, çocuğun gelişimi sırasında bazı belirtiler algılandığında, travma ve düşük özsaygının önlenmesi için mümkün olan en kısa sürede tanı koymak ve tedaviye başlamak için bir profesyonel harekete geçirilmelidir.

Tedavi multidisiplinerdir ve sunulan zorlukların üstesinden gelmeyi, bir rehabilitasyon programı aracılığıyla etkili öğrenim için gerekli temel becerileri geliştirmenin yanı sıra aile ve okul yönelimini amaçlamaktadır.

Öğretme yöntemlerini kişinin ihtiyaçlarına göre ayarlamak gerekir. Bu sorun için bir tedavi olmamasına rağmen, semptomların derecesini azaltabilir.

Ayrıca, disleksinin tedavisinde kullanılan iki okur-yazarlık metodu vardır: Multisensör ve fonik.

Multisensör metodu: Okul başarısızlığı geçmişi olan daha büyük çocuklar için daha uygundur.

Sesli yöntem: Daha küçük çocuklar için endikedir ve tercihen okuryazarlıkta erken tanıtılmalıdır.

Sorunun tedavisi henüz bilinmemektedir, ancak tedavi oldukça etkilidir.

Disleksi Nedir?

Okuma, yazma ve yazımda bir öğrenme bozukluğu ya da bozukluğu olarak tanımlanan disleksi, sınıflardaki en yaygın resimdir. Ve okul öncesi, bir şekilde, bozukluğun tanımlanması için bir havzadır. Çocukların çoğunun okumayı öğrenmesi, şaşırtıcı bir şekilde, basılı kelimelerin anlamını çıkarmaya çalışan, şaşırtıcı derecede büyük bir alt grubun ikilemiyle çelişmektedir. Uluslararası Disleksi Derneği'nin (IDA, 2002) tanımına göre, bu zorluk "yeterli entelektüel yeteneğe ve etkili eğitime maruz kalmasına rağmen" ortaya çıkmaktadır.

" Disleksi, kelime tanıma, yazım, kod çözme, okuma ve yazmada yavaşlık, harflerin ve sayıların ters çevrilmesi ve hafıza problemlerinde zorluklarla karakterizedir. Akıcı okumayı geliştirmemek (sadece metni doğru, hızlı ve uygun bir şekilde okuma becerisi), ergenlik ve yetişkinlikte devam eden bozukluğun bir özelliğidir. Bu genetik değişiklikler ile kalıtsal bir durumdur ve hala nörolojik modelde değişiklikler sunar.

Doğuştan Gelen Disleksi Hastalığı

Disleksi hastalığı doğuştan olabileceği gibi sonradan da ortaya çıkabilmektedir. Hastalık çocuklarda daha çok görüldüğü için yaygın olarak doğuştan tezahür etmektedir. Anne ya da babadan da genetik olarak geçmiş olabilecek bu hastalık, zaman içinde bireylere çeşitli zorluklar çıkarabilmektedir. Disleksi doğuştan oluşmanın yanı sıra travmaya bağlı olarak da ortaya çıkabilmektedir. Albert Einstein’in disleksisi ise doğuştan gelen disleksilere örnek olarak gösterilebilmektedir.

Travmaya Bağlı Oluşan Disleksi Hastalıkları

Travmaya bağlı olarak gelişen disleksi genellikle üzücü bir olay ya da trafik kazası gibi durumlardan dolayı oluşmaktadır. Hastaların büyük bir kısmında disleksi sorunu bu tür durumlardan dolayı meydana gelmektedir. Doğuştan gelen disleksi ile arasında pek çok fark da bulunmaktadır. Sadece bu nedenden dolayı yaklaşımlar da uzmanlar tarafından çok daha farklı değerlendirilmektedir.

Disleksi Belirtileri Nelerdir?

Okul öncesinde disleksi için belli belirtilerden bahsedilmektedir. Bu belirtiler ise aşağıdaki gibidir.

  • Dağılım
  • Dikkat eksikliği
  • Gecikmiş konuşma ve dil gelişimi
  • Tekerlemeler ve şarkı öğrenme zorluğu
  • Motor koordinasyonunun zayıf gelişimi
  • Yapboz bulmacalar ile zorluk
  • Basılı kitaplara ilgi eksikliği
  • Okul döneminde de disleksi ile ilgili belli belirtilerden bahsetmek söz konusu olabilmektedir.
  • Okuma ve yazmayı edinme ve otomatikleştirme zorluğu,
  • Kötü kafiye bilgisi (kelimelerin sonunda eşit sesler) ve aliterasyon (kelimelerin başında aynı sesler),
  • Dikkatsizlik ve dağılım,
  • Kitap ve yazı tahtasını kopyalama zorluğu,
  • İnce motor koordinasyonundaki zorluklar (harfler, çizimler, resimler vb.) Ve / veya kalın (jimnastik, dans vb.),
  • Genel düzensizlik, okul çalışmasının teslim edilmesinde sürekli gecikmeler ve eşyaların kaybı,
  • Sol ve sağ arasındaki isim karışıklığı,
  • Haritalar, sözlükler, telefon defterleri vb. Ele alma zorlukları,
  • Kısa ve uzun olmayan cümleler veya uzun ve mutlak cümleler içeren kötü kelimeler.

Bu işaretler elbette çocuğun olgunluğuna, içinde bulunduğu okul aşamasına, örneğin evde veya okulda desteklediği kaygı derecesine sahiptir. Küçük bir çocuk disleksik olup olmadığına bakılmaksızın bu belirtilerden herhangi birini sahip olabilir.

Okumayı Öğrenmede Zorluk Yaşama

Disleksi hastaları okumayı öğrenme konusunda büyük zorluklar ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu tip durumlarda aileye ve eğitim görülen okula büyük görevler düşer. Hastalık ile mücadele eden kişilerin eğitime ya da okumaya daha fazla yönlenebilmesi için ilgi uyandırıcı yöntemler kullanılmaktadır. Bu yöntemlerin kullanılmadan önce mutlaka bir uzmana danışılması ve uzmanlardan psikolojik destek alınması gerekir.

Motor Becerilerde Zorluk Yaşama

Disleksi hastası olan kişiler, motor becerileri geliştirme ya da uygulama konusunda sorun yaşamaktadır. Motor beceriler olarak bilinen konuşma ya da anlama gibi özellikler bu hastalar tarafından pek kolay gerçekleştirilememektedir. Genellikle okuduğunu anlayamama ya da ders ile ilgili öğelere odaklanamama gibi sorunlar yaygın olarak görülmektedir. Bu tür durumlarda hastaların mutlaka bir psikolog eşliğinde tedavi görmeleri tavsiye edilmektedir.

Okula Gitmekte İsteksizlik

Disleksi hastası olan çocuklar, diğer çocuklardan çok daha yavaş öğrendiklerinden dolayı okula gitmeyi reddedebilmektedir. Bu tür durumlar, hastalık ile karşı karşıya kalan çocuklarda yaygın olarak gözlenir. Ebeveynlerin bu tür durumlarda uzmanlar eşliğinde çocukları okula yönlendirmeleri ve gerekli yöntemleri uygulamaları gerekmektedir. Disleksi, tedavisi olmayan bir hastalık olduğundan dolayı her zaman teşvik ile hastalara yaklaşılması gerekir. Elbette bu teşvikler sağlanırken de hastaların tamamen okuldan soğumasına neden olacak şekilde davranılmaması gerekmektedir.

Kendini İyi İfade Edememe

Disleksi hastalarında kişiler kendilerini ifade etmekte zorlanırlar. Bu durum özellikle okul çağında ortaya çıkmaktadır. Bu tür durumlar ile karşı karşıya kalındığında yine pedagoglar ve psikologlar devreye girmektedir. Uzman olan bu kadro, çocukların gerek kendilerini ifade edebilmelerinde gerekse okula olan ilgilerinin yeniden uyandırılmasında oldukça etkili kişilerdir. Disleksi hastaları için bu uzman kişiler bir ekip halinde çalışmakta ve tedavi uygulamaktadır.

Kendini iyi ifade edememe konusunda büyük sorunlar yaşayan hastalar kısa bir süre içinde pedagoglar ya da uzmanlar yardımı ile çok daha etkili bir hale dönebilmektedir.

İnceleyen ve onaylayan: Uzm. Dr. Güler Mocan

Disleksi Tedavi Türleri

Disleksi hastalığında belli tedavi çeşitlerinden bahsetmek oldukça zordur. Hastalığa dair net bir tedavi yöntemi bulunmadığından dolayı hastalar ya durumu kabullenmek ya da uygun eğitim metotları ile hastalığı ilerlemeden durdurmak durumundadır. Bu sebeple de pek çok kişi farklı terapiler ile hastalığı durdurmaya gayret gösterir. Hem yetişkinler hem de çocukluk dönemindeki disleksi hastaları için bu durum geçerlidir.

Disleksi Tedavisinde Amaç

Disleksi tedavisinde ana amaç, hastaların temel işlevlerini kazanmalarını sağlamaktır. Genellikle çalışmalar bu yönde gerçekleştirilmektedir. Pedagog, psikolog, psikiyatr ya da buna benzer alanında uzman olan kişiler bir araya gelerek tedavi uygulamaktadır. Bu tedavilere geçiş sağlanmadan önce ise mutlaka psikolojik testler gerçekleştirilir. Ailelerin çoğu hastalık ile birlikte yaşamak konusunda kalıcı çözümler üretmeye gayret göstermektedir. Çocuklar da genellikle bu noktada desteklenirler. Elbette kalıcı çözümler bulmak her zaman kolay değildir; ancak fazla vaka görmüş olan profesyoneller bu noktada disleksi hastaları için öneriler getirebilmektedir. Hatta pek çok hastanın bu öngörüler sayesinde motor becerilerini fazlasıyla kazanabildikleri de bilinen gerçekler arasında yer alır.

Ailenin Durumu Kabullenmesi

Disleksi olan kişiler aciz olmadıklarını gösterme çabası içine girerler. Bu durum pek çok hasta tarafından yaygın olarak gözlenmektedir.

Çoğu zaman bu girişim başarı ile sonuçlanır, bu da kendinizle daha rahat olmanızı sağlar. Bu şekilde, daha önce güvensiz ve beceriksiz bir kişi, yetersiz olduğunu düşünür; ancak belirli bir aktivitede "iyi" olur. Öyle ki, kendisini uzmanlaştığı bir veya daha fazla faaliyetin performansında gözlemleyen kişi, bu kişinin her şeyde veya hemen hemen her şeyde iyi olduğunu hayal etme eğilimindedir. Sevdikleri ve hayranlık duyanlar ona sık sık kabul edilen ve aslında çoğu kez başarısız olan fırsatları sunarlar.

Disleksi ve disleksik olmayan bu iki tip insanla birlikte var olur. Şu anda bizim önerimiz, bir ya da diğeriyle başa çıkmak için değil, kendimiz ve disleksi ile baş etmektir.

Disleksik olduğumuzu ve disleksi ile ilgili başka bozuklukların neler olabileceğini bilmek bizim için değil, başlangıçtır. Öte yandan, disleksi, öznenin kendi başına bir özerk etkinlik oluşturmasına izin verir. Kendi çalışma saatlerinizi yapabilmeniz ve faaliyetleriniz üzerinde kişisel kontrole sahip olmanız bizi daha üretken hale getirebilir ve resmi bir iş gerekli olmayabilir. Disleksikliği tanımak ve gerçekten neyi başarabileceğimizi anlamaya çalışmak belki zaman ve gerilimden tasarruf edebilir. Elde edebileceğini bildiği zorlukları kabul eden, anlayan ve kabul eden yüksek öz saygıdır. Düşük benlik saygısı, kendilerine yenilmez engeller çizenlerden, kendilerini yemin etmekten ziyade kendilerini yerinden etmeye çalışmaktan kaynaklanır.

Disleksi Hastalığının Süreci

Okuma ve yazmanın kazanılması bir koddur ve bu nedenle doğal biyolojik kapasiteler ile çevresel uyarım arasındaki karmaşık etkileşimden kaynaklanır ve nöro psikomotor gelişiminin ilerlemesine göre evrilir. Okumanın ve yazmanın doğru gelişmesi için çocuğun her ikisinin de bağlantılı olması nedeniyle iyi bir sözlü dil gelişimine sahip olması gerektiği anlaşılmalıdır.

Disleksi olan çocukların fonolojik işlemede değişiklikler, sözdizimsel ve pragmatik yeteneklerin yokluğu olduğu gözlemlenmiştir. Tanı ile ilgili olarak, literatürde bunun tek bir profesyonel tarafından değil, disiplinler arası bir ekip tarafından ve sonuç olarak tedavi ile verilmediği bulunmuştur.

Disleksi tanısı konduğunda ve erken tedavi edildiğinde duygusal ve davranışsal etkilerden kaçınılır ve çocuk zorlukların üstesinden gelebilir ve okuryazarlık sürecine devam edebilir.

Tanıda, fonksiyonel okuma düzeyini, potansiyelini ve kapasitesini, engelliliğin boyutunu, okuma becerisindeki özgül engelleri, nöropsikolojik disfonksiyonu, ilişkili faktörleri ve gelişimsel ve iyileşme stratejilerini belirlemek için prosedürler kullanılmalıdır. Nöropsikolojik işlemenin geliştirilmesi ve algısal dilbilimsel yeteneklerin entegrasyonu için uzmanlar tarafından gerekli yöntemlerin sağlanması gerekmektedir. Konuşma-dil patolojisi, çocuğun dil becerilerinin ve fonksiyonlarının kullanımında ve bu çocuğun performansında iyileşmeyi sağlayan stratejilerin geliştirilmesini amaçlayan, kendini ve öğretmenleri uygun tedavi için yönlendirmek amacıyla teşhis sürecinde çocuk tarafından sunulan zorlukları bilmelidir.

Disleksi hastalarının iyileşme sürecini etkileyen en önemli faktör, uzman grupların bir araya gelerek doğru yöntemleri uygulamasıdır. Özellikle uzun dönem doğru yaklaşımlar ile tedaviyi sağlayan uzmanlar, disleksinin tüm etkilerini de ortadan kaldırmaya yardımcı olabilmektedir.

Eğitimciler ve Ailelerin İşbirliği

Disleksi hastalığı öğrenmede ve motor becerilerin kullanılmasında yaşanan en büyük problemler arasında yer almaktadır. Pek çok çocuk, erken yaşlarda bu tarz durumlar ile karşı karşıya kalabilmektedir. Hem eğitimciler hem de aileler bu noktada birleşerek gereken önemi göstermelidir. Eğitimciler, pedagog ve psikologlar ile birleşerek en doğru çözüm yöntemlerini belirlemekte ve buna uygun olarak tedavi sürecine başlamaktadır. Bu süreçte çocuklar için en uygun olan yöntem disleksinin tedavi edilebileceği okullara yönlendirilme sağlanması şeklindedir.

Ailelere düşen görev, çocukların özgüvenlerinin kazanılabilmesi için çaba sarf etmeleri gerektiği yönündedir. Eğitmenler bu konuda ailelere gereken telkinleri de vermektedir. Aileler de üzerine düşen görevi tam olarak sağladıkları takdirde disleksinin etkileri daha da azaltılabilmektedir.

Dislekside Uzman Yardımı Alma

Disleksi hastalığında en önemli faktör, uzmanlardan mutlaka yardım alınması gerektiği ile alakalıdır. Bu konuda psikologlar ya da psikiyatrlar ile birlikte pedagoglar da yardım edebilmektedir. Disleksi belirtisi bulunan hastalar için ailelerin mutlaka uzmanlardan yardım almaları gerekmektedir. Disleksi hastalığının belirtileri arasında en önemli husus ise doğuştan gelmesi konusu da yer almaktadır.

Doğuştan gelen disleksi hastalığı ile ilgili becerilerin geliştirilmesi konusunda uzmanların etkisi oldukça büyüktür. Bu alanda ihtisas yapmış olan ve çok vaka ile karşılaşmış bulunan kişiler hastalığın tedavi edilmesinde de etkili rol oynamaktadır. Daha okula başlamadan ya da okul dönemindeyken hastalık ile ilgili tüm araştırmalar gerçekleştirilmekte ve hastalara belli testler uygulanmaktadır. Bu testler ise ne gibi bir tedavi süreci başlatılacağının haberini de vermektedir. Uzmanlar da bu düzene göre disleksinin ortadan kaldırılabilmesi için elinden gelen çabayı göstermektedir.

Aşağıdaki alıştırmalar görsel dikkat, algı ve hafıza geliştirir, kelime hazinesini zenginleştirir ve okuma becerisini geliştirir: Çocuğa bir görev olarak: "Odada" C "harfindeki kelimelerin bulunmasını sağlamakla birlikte egzersizlere başlanabilmektedir. Verilen harf için nesneleri aramak ve adlandırmak için çocukla başlayın. Görev, isimleri belirli bir harf veya ses ile biten öğeleri aramayı önererek karmaşık olabilir.

Örneğin, birbirine "yapışık" sözcüğü mıknatıslar harflerin, "MAMAPAPABABUSHKADEDUSHKA" olun ve onları ayırmak için çocuğa yardımcı olur. Bir iş vb "SEGODNYAMYIDEMK BABUSHKEKUSHATPIROZHKI" olarak teklifler kullanarak karmaşık hale getirebilir.

Çocuğa bir kelimeyi okumak için bir ödev verin, hatırlayın ve sonra yazın. Görev kelimelerin yerine kelime kombinasyonları ve bütün cümleler önererek karmaşık olabilir.

Bir teklifte bulunabileceğiniz farklı kartlara farklı kelimeler yazın. Kelimeleri karıştırarak bir cümle yapın. Çocuğa cümleyi “düzeltmek” için bir görev verin. Tüm kelimeleri yerine koyun (önceden cümle seslendirilebilir). Tam olarak aynı alıştırma, hece ile verilebilir bu sayede çocuklar çok daha düzgün cümleler kurabilmektedir.

Masajla birlikte ilginç bir egzersiz: Çocuğun karnına yaslanmasına izin verin ve arkasına harf, hece ve kelime çizin. Çocuğun hayal gücü, okuma ve yazma becerilerini daha kolay öğrenmesine yardımcı olacaktır.

Birbirinin son harfi ile başlayan kelimeler, çocukların kelime dağarcıklarını geliştirmesine yardımcı olmaktadır. Bu tip egzersizler hastalık için oldukça önemlidir.

Örneğin "ZSUEVOGDOMBVKAR" gibi bir kelime, aralarında bulunan harfleri, bir dizi bir kâğıda yazın ve çocuğunuza kelimeyi bulabilmesi için olanak sağlayın. Görev, satırları daha uzun yaparak ve birkaç kelimeyi gizleyerek karmaşık olabilir. Çocuğa en sevdiği masaldan bir pasaj verin ve ne dediğini yazmasına izin verin. Çocuğunuzun ne yaptığını dikkatlice izleyin ve bir hata gördüğünüzde doğru parçaya yönlendirin.

Farklı görüntülere sahip kartları ters tarafa imzalayarak hazırlayın. Sadece kelimeleri isimlendirmeniz gerekiyor ve çocuk uygun resmi aramalı ve ardından ismi okumalıdır.

Biraz hayal gücü göstererek, kendi egzersizlerinizin ve oyunlarınızın birçoğunu bulabilir, keyifli ve faydalı olacakları zaman geçirebilirsiniz.

Disleksinin çocuğun gelişimini, başarılarını ve yaşam sonuçlarını olumsuz etkileyebileceği unutulmamalıdır. Disleksiyi ortadan kaldırmak, bunun yalıtılmış bir ihlal olmadığını anlamak önemlidir. Buna sebep olan mekanizmalar hem sözlü hem de yazılı dili etkilemektedir. Bu yüzden bu hastalığın karmaşık bir şekilde üstesinden gelmek, sözel ve ruhsal bozuklukların tüm spektrumunu etkilemek gerekir. Disleksiyi psikologlara, öğretmenlere ve konuşma terapistlerine, ev aktivitelerini unutmadan düzeltmeye çalışmak daha iyidir.

Disleksi Tedavisi Öncesi

Disleksi hastalığının tedavi sürecine geçilmeden önce hastalar için belli tetkikler gerçekleştirilmektedir. Bu tetkikler disleksi ile alakalı olarak temel durumlar hakkında ipucu sunmaktadır. Disleksi temelde pek çok hastalık ile benzeşmektedir. Bu nedenle de pek çok aile disleksi ile daha farklı hastalıkları birbirine karıştırabilmektedir. Özellikle afazi ya da down sendromu gibi hastalıkların disleksi ile yakından ilişkisi bulunduğu düşünülmektedir.

Hastalıkların benzeşme nedenleri ise genel manada anlama ya da konuşmada bozukluklar olmasından kaynaklanmaktadır. Yapılan testler ise bu rahatsızlıkların gerçekten disleksi olup olmadığına dair net bilgileri ortaya koymaktadır. Hiperaktivite de yine disleksi ile çok karıştırılan hastalıklar arasında yer almaktadır. Çocuklarda özellikle çok küçük yaşlarda başlayan hiperaktivite, derslere odaklanmada zorluk yaşanmasına neden olmaktadır. Bu sebeple de disleksi ile sıklıkla karıştırılmaktadır.

Dislekside Erken Teşhisin Önemi

Genetik faktöre ek olarak, temel olarak Merkezi Sinir Sistemi (MSS) malformasyonu, doğum öncesi sorunlar, çevresel yoksunluk ve yetersiz eğitim fırsatından oluşan kazanılmış nedenler de vardır. “Disleksinin sebebi, o zaman, genetik faktörlere, edinilmiş ya da iki faktörün birleşmesine, çok faktörlü olarak adlandırdığımıza dayanabilir” şeklinde açıklama yapılmaktadır.

Ebeveynler ve öğretmenler, çocuk davranışının bazı belirtilerini bilmelidir. Çocuk disleksi şüphesi ile kliniğe geldiğinde nöropsikoloğun göre, böyle küçük yazım farklılıkları (e / c i / j, u / v) veya dağınıklığı harflerle gibi davranışlar sunduğu daha yaygındır. Farklı mekânsal yönelim (b / d, b / p, d / p), aynada okuma ve yazma ve kod çözme zorluğu bunlar arasında yer almaktadır.

Nöropsikolog disleksinin çocuğun öğrenme ve özsaygı ile ilgili bazı çatışmalar için şart olabileceğine işaret ediyor. Sınıfta dikkat etmemek, resim faaliyetlerini kopyalamak değil, kamuya okumaktan utanılacak ve kendini daha aşağı hissedecek bir şey yapmak istemiyor. Bunların kendilerini gösterebilecek bazı davranışlar olduğunu belirtmek gerekir. Her çocuk çevreye farklı şekilde etkileşir ve belirli ipuçlarını görüntüleyebilir.

Görünüm, İşitme ve Zihinsel (nörolojik) Testler

Disleksi hastalarının tedavisinden önce mutlaka belli testler uygulanmaktadır. Bu testler görsel, işitsel ya da zihinsel olabilmektedir. Hem kas işlevleri ölçülürken hem de hastaların diğer duyu organları ile ilgili olarak belli işlemler gerçekleştirilmektedir. Nörolojik testler genellikle uzman olan nörologlar tarafından gerçekleştirilmektedir. Bu testler ise aşağıdaki gibi uygulanır.

Nörolojik muayene, beyin, sinir, kas ve omurilik rahatsızlıklarını ortaya çıkarabilir. Nörolojik muayenenin dört ana bileşeni: Anamnez (klinik öykü), mental durum değerlendirmesi, fizik muayene ve gerektiğinde tanısal testlerdir. Bireyin davranışının değerlendirildiği psikiyatrik muayenenin aksine, nörolojik değerlendirme fizik muayene gerektirir. Bununla birlikte, anormal davranış genellikle beynin fiziksel durumu hakkında endikasyonlar sağlar. Anamnez (Klinik Geçmiş) Fizik muayene ve teşhis muayenelerini yapmadan önce hekim, hastanın tıbbi geçmişini almak için bir görüşme yapar. Hastaya mevcut semptomları tarif etmesini ve bu semptomların nerede ve ne sıklıkla ortaya çıktığını, ne kadar ciddi olduklarını bildirmesini ister. Süresi ve günlük faaliyetlerini sürdürüp sürdüremeyeceği belirlenir. Nörolojik semptomlar arasında baş ağrısı, ağrı, güçsüzlük, motor koordinasyon bozukluğu, azalmış veya anormal duyarlılık, bayılma ve konfüzyon olabilir. Birey ayrıca geçmiş veya şimdiki hastalıklar veya ameliyatlar, yakın akrabaların ciddi hastalıkları, kullanılan alerjiler ve ilaçlar hakkında doktoru bilgilendirmelidir. Ayrıca, doktor hastaya iş veya ev ortamı ile ilgili zorluklarla karşılaşırsa, bu durumun hastalıkla başa çıkma sağlığı ve yeteneğini etkileyebileceğini sorabilir. Ayrıca, doktor hastaya iş veya ev ortamı ile ilgili zorluklarla karşılaşırsa, bu durumun hastalıkla başa çıkma sağlığı ve yeteneğini etkileyebileceğini sorabilir. Birey ayrıca geçmiş veya şimdiki hastalıklar veya ameliyatlar, yakın akrabaların ciddi hastalıkları, kullanılan alerjiler ve ilaçlar hakkında doktoru bilgilendirmelidir. Ayrıca, doktor hastaya iş veya ev ortamı ile ilgili zorluklarla karşılaşırsa, bu durumun hastalıkla başa çıkma sağlığı ve yeteneğini etkileyebileceğini sorabilir.

Tıbbi öykü, doktora hastanın zihinsel durumu hakkında iyi bir fikir verir. Bununla birlikte, zihinsel süreçleri etkileyen bir sorunu teşhis etmek için genellikle daha spesifik bir zihinsel durum testi gereklidir.

Nörolojik değerlendirmenin bir parçası olarak fizik muayene yaparken, doktor genellikle tüm organik sistemleri inceler, ancak sinir sistemine daha fazla dikkat eder. Kranial sinirler, motor sinir, duyu sinirleri ve refleksler, hem de koordinasyon, duruş, yürüme, otonom sinir sistemi ve beyin kan akışının fonksiyonu incelenir.

Psikolojik Test

Aşağıdakileri içerebilecek çok çeşitli bilişsel değerlendirmeler vardır:

  • Sözel akıl yürütme - dil aracılığıyla sunulan kavramlardan kaynaklanan problemleri çözme
  • Sayısal akıl yürütme - sayılar aracılığıyla sunulan kavramlardan kaynaklanan problemleri çözme
  • Soyut akıl yürütme - görsel kavram ve imgelerin problemlerini çözme
  • Mekanik Akıl Yürütme - Bilim ve mekaniğin temel prensiplerini kullanarak mantıklı kesintiler yapmak
  • Mantık - mantıksal akıl yürütme kullanarak mantıklı kesintiler yapmak ve problemleri çözmek
  • Mekânsal yetenek - 2D formatları manipüle etme ve 3D kavramları görselleştirme becerisi
  • Sözel yetenek - rahatlık ve dil yeteneği. Örn: Yazım, dilbilgisi, eş anlamlılar, benzetmeler, yazılı talimatlar
  • Kantitatif yetenek - kolaylık ve sayıları kullanma yeteneği. Örneğin ondalık, kesir, yüzde, sayı dizileri, temel aritmetik, diyagramlar ve grafikler
  • Genel Zekâ Değerlendirmesi (GIA) - yeni bilgileri işlemek ve daha önce bilinenlere uygulamak için hız
  • Bu bilişsel değerlendirmeler disleksi hastalığının danışmanın anlamasına yardımcı olabilir. Bir kişinin yeni bir görevi asimile edebilme hızını; zamanında uygun kararlar verebilme becerisi; yeni veya daha karmaşık durumları idare edip edemeye ceği; Bir kişi akıl yürütmeyi ve problemlere uygun çözümler sunabilir.

Temel olarak, bilişsel değerlendirmeler, genel performansın güçlü bir göstergesi olabilir ve gelişim ve koçluk gerektiren alanlar belirleyebilir. Bazen okullarda öğretmenlere öğretirken nelere odaklanacağı hakkında genel bir fikir vermek için kullanılabilir. Bilişsel beceriler hem profesyonel hem de akademik performansı öngörebilir.

Disleksi Tedavisi Sonrası

Disleksi hastalığının tedavisi olmadığından dolayı, tedavi sonrası süreçten bahsetmek ne yazık ki mümkün değildir. Hastaların büyük bir kısmının bu hastalıkla mücadele sırasında uygulanan yöntemler, hastalığın etkisini azaltmak üzerine kuruludur. Bu nedenle de hastalar için genellikle pedagoglar, psikologlar ya da psikiyatrlar çözüm sağlamaktadır.

Hiperaktivite ve Disleksi Arasındaki Farklar

Genellikle çocuklarda DEHB belirtileri 2-3 yıl içinde ortaya çıkmaya başlar. Ancak, çoğu durumda, ebeveynler okula giderken doktora başvururlar ve hiperaktivitenin sonucu olan öğrenme problemleri vardır.

Yirminci yüzyılın 60'ında doktorlar hiperaktivite patolojik bir durum olarak adlandırdılar ve bunu minimal beyin fonksiyon bozukluğu ile açıkladılar. 1980'lerde, aşırı motor aktivite bağımsız hastalıklara atf edilmeye başlandı ve “dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu” (DEHB) olarak adlandırıldı. Çocuk hiperaktif olduğunda, bunun belirtileri konsantrasyon, hafıza ve öğrenme ile ilgili problemlerde kendini gösterir. Böyle bir çocuğun beynini, bilgiyi, dış ve iç uyaranları işleyemez. Hiperaktif çocuklar uzun süre odaklanamamakta, eylemlerini kontrol etmekte ve huzursuzluk, dikkatsizlik ve dürtüsellik ile karakterizedir.

Gebeliğin tamamında anne adayının, toksisite ve kan basıncından muzdarip olması ve bebeğin intrauterin asfiksi tanısı konması durumunda DVG sendromunu geliştirme riski en az 3 kat artmaktadır. Gelecekteki annenin yaşam tarzı, çocuğun sinir sisteminin gelişimini etkiler. Ağır çalışma koşulları ve sigara içme gibi kötü alışkanlıklar bebeğin sağlığını olumsuz yönde etkileyebilir. Uzun süreli veya tersine, hızlı doğum da çocuklarda DVH sendromu gelişme riskini artırır. Bu tür ihlaller için her yaştan çocuğa şüphe etmeleri durumunda, ebeveynler bir anket için mutlaka bir nörologa başvurmalıdır. Çünkü bazen çocuğun hiperaktif davranışının nedeni daha ciddi bir hastalık olabilmektedir. Hiperaktivitesi olan çocuklarda dikkat eksikliği sendromu 3 aşamada teşhis edilir. Doktor, ayrıntılı bir aile öyküsü toplar ve anne-babadan çocuğunun maruz kaldığı hamilelik, doğum ve hastalıkların seyri hakkında bilgi ister ve ayrıca yetişkinlere çocuğa bir açıklama getirmesini ister. Uzman, Amerikan Psikiyatri Birliği tarafından kabul edilen tanı ölçütlerine dayanarak çocuğun nasıl davrandığını öznel olarak değerlendirir. Çocuk, doktorun farkındalık parametrelerini ölçtüğü özel testler yapar. Bu tür çalışmalarda, 5-6 yaş arası çocuklar hiperaktivite gelişimine katılabilirler.

Çocuklarda hiperaktivite sendromu teşhisi için elektroensefalografik bir çalışma veya manyetik rezonans görüntüleme kullanılarak bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Prosedürler kesinlikle ağrısız ve güvenlidir. DVG sendromunun varlığı ve hiperaktif bir çocuğun daha fazla tedavi edilmesi ihtiyacı, elde edilen sonuçların kombinasyonu ile belirlenir.

Araştırmaya göre okul öncesi ve ilkokul çocuklarının % 4-9'unda görülmektedir. Hiperaktivite belirtileriyle, ebeveynler çocuğun hayatının ilk günlerinden karşılaşabilirler. 4-5 yaşlarında çocuk bir derse konsantre olamaz, dikkati dağınıktır. Ancak bunun sadece çocuğun büyük enerji rezervinin bir sonucu olduğuna inanmak yanlıştır. Bu, bir çocuğun vücudunun özellikleri nedeniyle gerekli olan bir akıntıdır. Buna ek olarak, hiperaktivite genellikle huzursuz hareketler, iddialı motor beceriler ve aşırı öfke nöbetleri ile eşlik eder. Durum anaokulunda ve daha sonra okulda ağırlaşıyor. Yüksek düzeyde entelektüel gelişim ile "üçlü" öğrenir ve derslerde sıkılır. Dürtüselliğinden ötürü, çocuk kendini çeşitli değişimlerde bulur, düşünmeden hareket eder, bunun sonucunda günlükler öğretmenlerin sözleriyle doludur ve sınıf arkadaşlarıyla ilişkiler pek de fazla değildir. Tabi ki, dikkat dağınıklığı ile hiperaktivite sendromu sıfırdan kaynaklanmaz. Çocuğun doğmasından önce bile onun etkileri vardır. Nedenleri, intrauterin hipoksi (oksijen eksikliği) eşlik eden hamilelik ve doğum sırasında herhangi bir sorun olabilir. Düşüklük, asfiksi, yardımcı cihazların (örneğin forseps) kullanımı, hızlı veya tersine, uzun süreli travmatik doğumlar, hamilelik sırasında sigara içme tehdidi kapsamında da oluşabilmektedir. Bir bebeğin hayatının ilk yıllarındaki enfeksiyon ve zehirlenmeler de hiperaktiviteye dönüşebilir. Ayrıca genetik bir yatkınlık vardır. Disleksi ile hiperaktivitenin arasındaki temel fark, MDM testi ile ortaya çıkmaktadır.

Hiperaktivitenin kalbinde minimal beyin disfonksiyonu (MMD) yatmaktadır. Çünkü çocukların öğrenme güçlüğü çekiyor. Şu anda nöropsikologlar, nörofizyologlar, biyologlar MMD ve hiperaktivite çalışmaları yürütüyorlar. Bunlar sol hemisfer yapısal ve fonksiyonel organizasyonun ihlallerini tespit etmek eğilimindedir. Fronto- hipokampal beyin sistemine (o ilgi düzeyini düzenleyen sorumludur), düşük psikolojik tonu gelişmemişliğinde yorgunluk belirtisi ortaya çıkmaktadır. Bu ihlallere bağlı olarak çocuklarda dengesiz hareket kabiliyetleri ve sürekli hareket halinde olma durumu bulunmaktadır. Genç yaşta, artan motor aktivitesinin kaybolduğu, aksine dikkatsizlik ve dürtüsellik tersine, ilerleyebilir. Buna ek olarak, çalışmalar, hiperaktif çocukların genellikle yazma ve konuşmada zorluklarla karşılaştıklarını ve karmaşık sözcükleri söylediklerini göstermiştir.

Çeşitli nevrotik tepkiler, davranış bozuklukları, okul sorunları, yüksek beyin fonksiyonları, nevroz benzeri durumların pek olgunlaşma bozuklukları vardır ki karşı hafif organik beyin hasarı, sonucudur.

MDM çocukların % 21-60'ında görülür. Otonom sinir sisteminin aktivitesinde ciddi rahatsızlıklara, hipertonik, hipotonik durumların, paroksismal bozuklukların ve epileptik durumların ortaya çıkmasına neden olabilir. MDM'nin etiyolojisi, patogenezi MDM'nin gelişiminde ana etken faktör perinatal patolojidir. Popülâsyonda perinatal patoloji sıklığı % 15-20'dir ve artmaya devam etmektedir. Tahminlere göre, 2015 yılına kadar sağlıklı çocukların oranı% 15-20 olacak ve doğuştan hastalıkları olan bebeklerin oranı% 35 olacaktır. Özellikle önemli olan patolojik doğum, düşük doğum, erken doğumdur.

Genel olarak, sinir sisteminin, akciğer lezyon sonuçları kronik disadaptative sendromu gelişimine katkıda ve erken başlayan ve koroner kalp hastalığı, hiper ve hipotonik koşulları, astım görünüm, mide-bağırsak sistemi bozukluklarının şiddetli seyir katkıda bulunur.

MDM'nin ortaya çıkışı, okul ve sosyal ve işgücü uyumsuzluğunun gelişiminde özellikle önemlidir. Bu tür çocukların okul programı için zamanları yoktur. Çoğunlukla, çocuklar öğretmenlerin neden olduğu psikolojik travma yaşadıklarında, didaktojeninin gelişimine katkıda bulunur. Bu çocukların bazıları dolaşmaya başlıyor, diğerleri ise intihar girişiminde bulunuyor.

MDM'nin kalbinde, beyin yapılarının olgunlaşmasından kaynaklanan gecikme nedeniyle yaygın serebral düzensizlik vardır. Farklı beyin yapılarının katılım derecesi farklıdır. Buna bağlı olarak, çeşitli MDM formları ayırt edilir:

  1. Kortikal seviyedeki bozulma nörolojik mikrosemptomatik olmayan karakteristik davranış bozukluğu belirtileri ile kendini gösterir. Hareketin kinestetik temelinde bir değişim şeklinde yüksek beyin fonksiyonlarının gelişmesinde bir aksaklık olabilir, mekânsal temsillerin oluşumu geciktirilir, işitsel algı bozulur.

  2. Kök düzensizliği, yüksek beyin fonksiyonlarının yanı sıra nevrotik benzeri semptomların (kene, kekeme, enürezis) davranış ve ihlali olarak kendini gösterir.

  3. Korkovolstvennaya aksaklığı, febril konvülsiyonlar, basit devamsızlıklar, efektif-solunumsal ataklarla kendini gösterir. Gece korkuları, anormallikler, kalıcı enürezis, baş ağrıları, hipertansif-hidrosefali sendromu, sapkın davranış olabilir.

MDM'nin klinik tablosu çocuğun cinsiyetine, yaşına, hastalığın evresine, yaşamın sosyal koşullarına bağlıdır. Hastalığın gelişimi ve ilerlemesinde kritik dönemler yaşamın 3, 6 ve 7 yıllık dönemleridir. Bu sosyal baskılardan kaynaklanıyor: anaokulu, okul ziyareti. Fonksiyonel olgunluk ile birlikte, merkezi sinir sistemi şu anda organizmanın yeni koşullara adaptasyonunu sağlayamaz ve MDM'nin klinik resmi ortaya çıkar. Kural olarak, 8 yaşına gelindiğinde, MDM kliniği tamamen konuşlandırılmıştır. Bu dönemler koruyucu tedavi için en önemli olanlardır.

Özellikle önemli olan, daha yüksek serebral fonksiyonların ihlallerinin topografyasının açıklığa kavuşturulmasını mümkün kılan nöropsikolojik tekniklerin, tespit edilen bozuklukların telafi derecesinin kullanılmasıdır. Konuşma fonksiyonlarının ihlallerini açıklarken, çocuk düzeltici eğitim için konuşma terapistine gönderilir. Konuşmanın gelişimindeki ifade edilen biriktirme sırasında çocuk, özel bireysel eğitim için defektoloğa gider. Tedaviye zamanında başlanması ve çocuğu okula hazırlamak özellikle önemlidir.

Ebeveynler genellikle hiperaktif çocuklarla iletişimde zorluklarla karşılaşırlar. Bazıları, oğullarının veya kızlarının itaatsizliğini yenmek için disiplin yöntemleri ararlar - yüklerini arttırırlar, kusurları için ağır bir şekilde cezalandırılırlar. Diğerleri izin verme yolunu seçer ve çocuğa eylem özgürlüğünü tamamlar.

Ebeveynler, çocukla optimal davranışı belirlerken genellikle kaybolur. Elbette, farklı durumlar farklı çözümler gerektirir. Fakat öncelikle ebeveynler, çocuklarının kendileri tarafından çok aktif bir şekilde öfkelenmediğini ve doğru davranmak istemedikleri için anlamamalıdır. Çocuk çok kasıtsız davranır, bu nedenle ebeveyn duygusal patlamaları çok fazla zarar verebilir. Psikologlar tarafından bir takım genel öneriler verilmektedir.

Hiperaktif bir çocuk için belirli bir görev ayarı çok önemlidir. Bir bebeğin bir isteği yerine getirmesini istiyorsanız, formülasyonu yaklaşık on kelime içeren, son derece net ve doğru olmalıdır. Bir kerede birkaç görev vermeyin, örneğin, "odanıza gidin, oyuncak toplayın, sonra ellerinizi yıkayın ve yemeğe gelin." Bir çocuğun böyle bir tiradını alma olasılığı düşüktür ve dikkati başka bir şeye basitçe “geçecektir”. Her bir talimatı sürekli olarak sormak daha iyidir.

Görev belirli zaman dilimlerinde sınırlandırılmalıdır. Aktivite tipini değiştirirken, çocuk 10-15 dakika boyunca önceden bilgilendirilmeli ve alarmın veya zamanlayıcının kendisine görev süresinin sona ermesini bildirmelidir.

Çocuğun herhangi bir şey yasaklanması, "hayır" ve "imkânsız" kelimelerinden kaçınmak daha iyidir. Herhangi bir durumda, yüksek sesle değil, sessizce konuşmalısınız.

Sözlü talimatlar görsel olarak güçlendirilmelidir. Çocuğunuzla birlikte yemek yeme, ev ödevi yapma, yürüyüş ve uyku zamanlarını kaydedebileceğiniz takvim-takvim veya renkli bir günlük olabilir.

Uzmanlara zamanında itiraz edin - psikologlar, nörologlar, defekologlar gereklidir, çocuğun hiperaktivite problemiyle tamamen başa çıkmaya yardımcı olur.

DEHB, minimal-beyin fonksiyon bozukluğunun tezahürü biçimlerinden biridir, yani, çok az beyin yetmezliği, belli yapıların açıklarında kendini gösterir ve daha yüksek beyin aktivitesi olgunlaşmasını bozar. MMD, beynin büyümesi ve olgunlaşması ile tersine çevrilebilir ve normalize edilmiş fonksiyonel bir bozukluk olarak sınıflandırılır. Bu minimal yıkımlar ayrıca genetik olarak programlanmış olgunlaşma sürecinin zaten problemlerle ortaya çıkmasına neden olur. Morfolojik olarak 13-15 yaşlarına gelindiğinde, olgunlaşma süreci çoktan tamamlanmıştır. Ardından kişilik gelişimi gelişir.

Çocuklarda (MMD) minimal serebral disfonksiyon, merkezi sinir sisteminin fonksiyonlarının eksikliğinin arka planında ortaya çıkan psiko-duygusal kürenin bir komplikasyonu içeren bir sendromdur. Bebeklikte ana bulgular küçük nörolojik semptomlardır. Daha büyük çocuklarda MMD, zihinsel gelişim, hiperaktivite, sosyal uyumsuzlukta gecikme ile karakterizedir.

Çocuklarda minimal serebral disfonksiyonun ilk klinik belirtileri, doğumdan hemen sonra veya okul öncesi veya okul çağında gelişebilir. Belirtilerin anından bağımsız olarak, her bir yaş kategorisinin semptomları belirlenir.

Bir çocuğun hayatının ilk 12 ayında klinik tablo, küçük nörolojik semptomlarla karakterizedir. Yenidoğan döneminde, MMD kendini iskelet kas sisteminin tonu, sürekli miyoklonik kasılmalar, tremor, hiperkinezi ihlali olarak gösterir. Semptomlar kendiliğinden ortaya çıkar, bilinçli motor aktivitesi üzerinde herhangi bir etki göstermezler, duygusal arka plan ile ilişkili değildirler, bazı durumlarda ağlama sırasında çoğalırlar. Uyku, iştah, görsel koordinasyon ve zihinsel gelişimde gecikme ihlalleri ile karakterizedir. 8-12 ay içinde, öznellik manipülatif hareketlerin patolojisi ortaya çıkar. Sıklıkla kranial sinirlerin disfonksiyonunu, refleks aktivitesinin asimetrisini, hipertansif sendromu geliştirir.

Çocuklarda en az beyin bozukluğu 3 yıla kadar 12 aylıkken artan irite aşırı motor aktivitesi ile karakterize edilir. Uyku bozuklukları, vücut ağırlığındaki yavaş kazanç, gecikmiş bir konuşma gelişimi (yavaş uyanma öncesi, uyku sırasında, huzursuzluk uykuya dalma), azalmış ya da iştah kaybı ve disleksi olarak gelişebilmektedir. 3 yıl içinde sakarlık, aşırı yorgunluk, dürtüsellik, olumsuzluk belirlenir.

Çocuklarda minimal serebral disfonksiyonun en büyük şiddeti 4-6 yıl içinde kolektife ilk girişte gözlenir. Klinik tablo hipereksitabilite ile karakterizedir. Motor hiperaktivite veya inhibisyonu, yoksunluk, azaltılmış hafıza, anaokuluna veya okul programına hâkim olmanın zorluğu da görülebilmektedir. Bu tür çocuklar yazma, okuma ve temel matematiksel hesaplamalar becerilerine tam olarak hâkim olamazlar. Okula devam çocuğun başlangıcı giderek başarısızlıkları kendi odaklanır ile düşük özsaygı, kendileri ve yeteneklerine güven eksikliğini kurdu. Egoizm, yalnızlık arzusu, çatışmalara eğilimi, sadece vaat hatası olarak değerlendirilmektedir. Akranlar arasında, çocuk lider rolünü oynamaya veya tamamen kolektiften uzaklaşmaya çalışır. Sonuç olarak, MMD'nin arka planı gelişebilir, sosyal uyumsuzluk, ruhsal bozukluklar, vejetatif-vasküler distoni gelişebilir.

Teşhis MMD, anamnestik veri, fizik muayene, laboratuvar ve enstrümantal araştırma yöntemlerini toplamaktır. Anamnez, olası bir etiyolojiyi tanımlamaya ve primer semptomları ortaya çıkarmaya ve 3-6 yaşlarında klinik bulguların dinamiklerini ve şiddetini tespit etmeye izin verir. Bir bebeği incelerken, reflekslerin, simetrisinin kontrol edilmesine daha fazla dikkat edilir. Okul çağında objektif muayene az bilgilendiricidir, psikogngnoz önde gelen rolü oynar. Çocuk doktorunun çocuğun davranışının özelliklerini, ruhsal durumunu ve gelişim derecesini belirlemesine izin verir. Çoğu zaman, Gordon'un sistemi, Veksler'ın testi, Luria-90 ve diğerleri, çocuklarda minimal beyin disfonksiyonunu teşhis etmek için kullanılır. Genel laboratuvar testleri (OAM, UAC) herhangi bir anormallik ortaya çıkarmaz. MSS dokularının ve serebral dolaşımın durumunu değerlendirmek için EEG, reo- ve ekoensefalografi, nörosonografi, bilgisayar ve manyetik rezonans görüntüleme yapılır. MMD'deki BT ve MRG, sol frontal ve paryetal bölgelerdeki serebral korteks hacminde, frontal bölgenin medial ve orbital kısmındaki fokal hasarda azalma ve serebellumun büyüklüğünde bir azalmayı belirler. Kırıkları dışlamak için kafatası kemiklerinin radyografisi yapılır.

Eğitimcilerin Disleksi Hastalığı Olan Çocuklar İle ilişkisi

Disleksi hastası olan kişilere olan eğitim her zaman çok daha farklı bir şekilde gerçekleştirilmektedir. Eğitmenlerin temel amacı, hastalığı iyileştirmek değil; hastalığa dair bulguları hafifletmektir. Bu nedenle de kişilerin mutlaka disleksi hastası olan çocuklara son derece sabırlı ve güvenli bir şekilde yaklaşmaları gerekmektedir.

Disleksi Hakkında Yanlış Bilinenler

Disleksi hastası olan kişilerde sadece öğrenme ve motor becerileri kullanma konusunda sorunlar yaşanmaktadır. Bu durum herhangi bir zekâ geriliği anlamına gelmemektedir. Bu nedenle de kişilerin mutlaka bilmesi gereken şey bu durumun önüne geçilebilecek ölçüde olduğudur. Hastaların terapi almadan önce bu durumu en iyi şekilde değerlendirmeleri ve kendilerine uygun olan eğitmenlerden destek almaları gerekmektedir. Disleksi hastaları ile ilgili yanlış bilinen bir diğer durum ise hastaların normal okullarda okuyamayacağıdır. Bu durum tamamen yanlış bir inanış olarak karşımıza çıkar. Motor becerilerini doğru bir şekilde kullanamayan ya da anlama konusunda sorun yaşayan disleksi hastalarının mutlaka uygun olan okullarda eğitim görmesi de uygun görülmektedir.

Sık Sorulan Sorular

Disleksi hastalığı ile alakalı olarak pek çok farklı sorudan bahsedilmektedir. Bu sorular ve soruların tüm cevapları ise aşağıda detaylı bir şekilde yer almaktadır.

Disleksi Hastalığının Tedavisi Ne Kadar Sürer?

Disleksi, ömür boyu devam eden bir rahatsızlıktır. Ayrıca disleksinin bilinen kesin bir tedavi yöntemi bulunmayıp; disleksiyle birlikte görülebilecek dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu gibi diğer bozuklukların tedavisi amaçlanır. Disleksiyle birlikte görülebilecek bu tür bozuklukların tedavisinde ilaç ile veya ilaçsız tedavi yöntemleri uygulanabilir. Belirli bir tedavi süresi olmadığı gibi, belirli bir tedavi yöntemi de bulunmamaktadır. Disleksi tam olarak tedavi edilemese de, özel eğitim programlarıyla birlikte öğrenme güçlükleri büyük çoğunlukla önlenebilir. Ayrıca uygulanan özel eğitim programlarıyla birlikte disleksi hastası kişinin yaşı ilerledikçe okuma ve öğrenme bozuklukları kısmen veya tamamen ortadan kalkabilir.

Disleksi Hastalığı Kalıtsal mıdır?

Disleksi doktrinde birçok farklı alt türe sahip olmakla birlikte; türlerin bir kısmı genetik faktörlerden etkilenirken, bir kısmı sonradan edinilen türde olabilmektedir. Okuma ve öğrenme zorlukları çeken bir çocuğun ailesinde benzer bozukluklara sahip bir birey olma olasılığı oldukça yüksektir. Edinilmiş disleksi ve derin disleksi sonradan ortaya çıkan öğrenme bozukluklarına örnek iken; gelişimsel ve fonolojik disleksi türleri doğumdan itibaren ortaya çıkan disleksi türlerine örnek verilebilir. Disleksi hastası bir çocuğun ebeveynlerinde de bu hastalık varsa, ebeveynler disleksi hastası olan çocuğa karşı daha iyi empati kurabilir. Öğrenme problemleri ve okul sürecinde çocuğa daha iyi rehberlik edebilir. Ancak bazen bu durum disleksi hastası olan ebeveynlerde hastalığın geçmişte yarattığı bazı kötü olaylara çağrışım yapabilir.

Disleksi Hastalığı Tamamen Tedavi Edilebilir mi?

Disleksi bir hastalık değildir. Ömür boyu süren ve kesin bir tedavisi olmayan bir rahatsızlıktır. Ancak disleksi rahatsızlığına sahip olan bireyin, tanısı erken konulur ve erken yaşta uygun bir özel eğitim programı ile desteklenirse dislektik bozukluklar büyük ölçüde engellenebilir. Yapılan araştırmalara göre ilkokul 1. 2. ve 3. sınıflarda teşhisi konulan bireylerin %83'ünün özel eğitim programlarıyla birlikte hayatına sorunsuz bir şekilde devam ettiği anlaşılmıştır.

Disleksi Hastaları Tedavi Olmak İçin Hangi Bölüme Muayene Olmalıdır?

Ülkemizde disleksi rahatsızlığı ile Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları bölümü ilgilenmektedir. Çocuk ruh sağlığı alanında uzman doktorlar, tanı koyma aşamasında çeşitli öğrenme ve okuma bozukluğu testleri uygulayabilirler. Ancak disleksi tek bir çeşidi olan bir rahatsızlık olmadığı için, uzmanlar her birey için farklı biçimde tedavi edilmeleri gerektiğini savunuyor. Eğitim programları hakkında alınan desteğin yanı sıra dislektik çocuğun ailesiyle arasındaki uyumun sağlanması açısından da destek alınması gerekebilir. Ancak eğitimle yapılan tedavi, zihinsel engellilere uygulanan tedaviler ile karıştırılmamalıdır. Dolayısıyla bu konu ile alakalı destek alınırken mutlaka alanında uzman kişilerle iletişim kurulması gerekmektedir.

Disleksi Tedavisinde Cerrahi Yöntemler Kullanılır mı?

Disleksi tedavisi olmayan bir rahatsızlıktır. Dolayısıyla cerrahi müdahaleyle veya ilaç ile tedavisi mümkün değildir ve yaşam boyu sürer. Ancak yazımızda daha önce belirttiğimiz gibi disleksi ile birlikte görülebilen çeşitli diğer bozuklukların tedavisinde ilaçlı veya ilaçsız tedavi yöntemleri uygulanabilir. Disleksi ile birlikte görülen bazı rahatsızlıklar da bulunmaktadır. Bunların başlıcaları, dikkat eksikliği ve hiperaktivite’dir.

Disleksi Hastalığının Yaşla Bir Bağlantısı Var mı?

Disleksi kendi içerisinde birçok türe ayrılır ve bunların alt türleri de vardır. Doğumdan itibaren görülebilen türleri de olmakla birlikte, travma veya beyin hasarına bağlı olarak sonradan gelişen disleksi türleri de mevcuttur. Örneğin en yaygın disleksi türlerinden fonolojik disleksi, doğumdan itibaren kişide görülmekle birlikte, beynin dilin seslerini işlemekle sorumlu kısmının yetersiz çalışmasından dolayı meydana gelir. Fonolojik disleksiye sahip bireyler, uzun ve daha önce görmedikleri, alışık olmadıkları metinleri okurken zorluk çekerler. Öte yandan bir diğer disleksi türü olan edinilmiş disleksi; kişinin doğumundan itibaren gözlenmez. İleri yaşlarda yaşanan beyin travmaları sonucunda gözlenir. Doğuştan disleksiye sahip kişilerde genellikle yaşları ilerlediğinde okuma problemleri kısmen veya tamamen ortadan kalkar ancak yazım hataları genelde kalıcıdır.

Disleksi Hastalığında Çocuklar Sosyalite Sorunu Yaşar mı?

Disleksinin erken teşhis edilmesi, ileride yaşanabilecek sosyal ve psikolojik bozuklukların önüne geçilmesi adına oldukça önemlidir. Genellikle okullardaki görevliler, disleksi ve öğrenme bozukluğu yaşayan bireyler hakkında yeterli bilince sahip değillerdir. Bu rahatsızlığın erken teşhis edilememesi durumunda ise kişinin okul hayatında ve ileriki dönemlerinde sosyal çevreyle uyum konusunda sorunlar yaşamasına, psikolojik ve patolojik bozukluklar yaşamasına sebep olabilir. Bunlara örnek olarak okula ve akademik hayatına devam edememe, anksiyete, depresyon, bipolar bozukluklar verilebilir.

Disleksi Hastalığı Egzersizleri Nelerdir?

Disleksinin birçok çeşitli türü olmakla birlikte, okuma bozukluğu yaşayan bireyler için, özel eğitim programları ve çeşitli okuma egzersizleri uygulanabilir. Disleksi hastaları birbirine benzeyen harf ve rakamları karıştırabilir, kelimeleri tersten okumaya çalışabilirler. Bu tür özel egzersizlerin, alanında uzman doktorlar tarafından yapılan teşhisler doğrultusunda uygulanması gerekir.

Disleksi Hastalığının Tedavisinde Kullanılan Materyaller Nelerdir?

Disleksi tedavisinde genellikle algıyı kuvvetlendirmek adına, kolay anlaşılabilen yazı tipleri, farklı renkler, oyunlarla ilişkilendirilmiş temel eğitim materyalleri kullanılır. Bunun dışında öğretmenler için de genellikle dislektik kişiler için tahtayı rahat görülebilecek bir konumda kullanmaları, renkli kalemler kullanmaları, sınıf içerisinde uyarıcı etki yapabilecek ışık ve ses kaynaklarının kullanılmaması, beyaz kâğıt yerine renkli defterler kullanılması vb. tavsiyeler verilmektedir.

Disleksi Hastalığı Tedavi Edilmezse Ne Olur?

Disleksi bir hastalık veya zihinsel bir engel değildir. Dolayısıyla dislektik bireyler, farklı mesleklerde çok başarılı olabilir hatta akademik yaşamları açısından dâhilik derecesinde bile olabilirler. Ancak disleksinin erken teşhisi, ileride yaşanabilecek sosyo-psikotik bozuklukların engellenmesi adına oldukça önemlidir. Çoğu insan tarafından dislektik bireyler zihinsel bir engeli varmış gibi görüldüğü, umursanmadığı, aşağılandığı vs. için ileriki yaşamlarında bu bireyler ciddi sosyal ve psikolojik rahatsızlıklar yaşayabilmektedir.

Disleksi Hastaları Dahi midir?

Disleksi rahatsızlığına sahip bireyler, diğer akranlarına göre daha uzun ve zor bir süreçte okuma yazma öğrenebilirler ancak daha önce de söylediğimiz gibi disleksi bir zihinsel engel olmadığı için, uygun bir özel eğitimle büyük ölçüde okul yaşamlarını başarıyla tamamlayabilirler. Bu bireyler de tıpkı diğer insanlar gibi yetenekleri doğrultusunda doğru mesleği yaptıklarında her insan gibi oldukça başarılı olabilirler. Örneğin bir dislektik birey, bir keman virtüözü veya çok iyi bir bilim adamı olabilir. Dolayısıyla evet bu bireyler dahi de olabilirler.

Bir Ailede Disleksi Bir Çocuk Varsa Diğer Çocuklarda da Disleksi Görülebilir mi?

Disleksinin sebepleri tam olarak netlik kazanmasa da kalıtsal faktörlerin öğrenme bozuklukları görülmesinde etki sahibi olduğu bilinmektedir. Yapılan araştırmalara göre, disleksi rahatsızlığına sahip bir bireyin kardeşlerinde öğrenme bozuklukları görülme oranı yaklaşık olarak %40'tır.

Disleksi Hastası Yakınları Nelere Dikkat Etmelidir?

Öncelikle dislektik bireylerin ebeveynleri, disleksinin bir zihinsel engel olmadığını, uygun bir yaklaşım ve özel eğitim programlarıyla dislektik bireylerin de oldukça başarılı ve sorunsuz bir yaşam sürebileceği bilincinde olmalıdır.

Çocuğun rahatsızlığıyla alakalı olarak yaşanan gelişimler yakinen takip edilmeli ve mutlaka uzman desteği alınmalıdır.

Bunun yanı sıra ebeveynler, çocuğa rahatsızlık hakkında temel olarak fikir vermeli ve beraberinde bunun nasıl aşılabileceği konusunda da bilgi vermelidir.

Çocuk belli bir aşamaya kadar gözetim ve destek görmesi gerektiğini bilmelidir fakat bu konuda gururunu kıracak yaklaşımlardan uzak durulmalı, rahatsızlığı konusunda cesaretlendirici bir tutumla yaklaşılmalıdır.

Çocuğun öğretmenleriyle iyi bir iletişim içinde olunmalıdır.

Çocuk sosyal çevresinde güvenebileceği bir ortam, özel bir kişiye ihtiyaç duyar. Çocukların ebeveynlerini bu konumda görmesi için, çocukla güçlü bir iletişim kurulmalı, güven algısı yaratılmalıdır.

Disleksi Hastalığı Başka Hastalıklara da Zemin Hazırlar mı?

Disleksi, matematiksel ifadeleri algılamada ve kullanmada zorluk, para üstü alıp verirken zorlanma, basit şekiller çizerken orantısız çizimler, 6-9, 4-7, 2-5, 3-8 gibi rakamları birbirine karıştırma, basit matematiksel hesaplar yaparken zorlanma, gün, ay, yıl gibi kavramları açıklamada zorlanma, yer ve yön bulma konusunda zorluklar gibi matematiksel becerilerin kullanımında zorluklara;

Yazı yazarken hizalamada zorlanma, kol ve bilek hareketlerinde zorluklar, bazı harfleri tersten yazma (b ve d gibi), kelimeler arasında bırakılan boşlukların çok fazla veya çok az olması gibi yazım bozukluklarına;

Ezber yeteneğinin iyi olması, sözel zekânın sayısal zekâya göre baskın olması, denge bozuklukları, çok konuşma, aşırı soru sorma, ince motor hareketlerde güçlük gibi yönetici işlev bozukluklarına;

Çeşitli sosyal ve duygusal problemlere;

Fonoloji, konuşma, akıcı konuşma bozukluklarına; yol açabilir.

Disleksi Nasıl Tedavi Edilir?

Disleksi, öğrenme süreçlerine dair merkezlerin farklı gelişiminden ötürü ortaya çıkan oldukça özel bir hastalıktır. Bu hastalığın ilaç veya ameliyat ile ortadan kaldırılması, kontrol altına alınması ya da etkilerinin azaltılması söz konusu değildir. Disleksi hastaları bu hastalıkla yaşamayı öğrenmeli, aileleri de bu süreçte onlara destek çıkmalıdır. Disleksi çocukluktan itibaren fark edilebilen bir hastalık olduğundan dolayı tedavisi psikolojik ve eğitimseldir. Öğrenme süreçlerinin farklı olmasından dolayı disleksi hastası çocuklara özel süreçler geliştirilir. Süreç dahilinde psikolojik destek sunularak da öğrenmenin desteklenmesi amaçlanır. Çok zorlu ancak doğru yapıldığında disleksi hastasının sorunsuz şekilde hayata kazandırılmasını sağlayan bir tedavi yoludur.